Ege'de sonbahar..

Her zaman koşturmacalı, hareketli tatiller yapamam; bazen durup hem zihnimi hem bedenimi dinlendirmem gerekir. Şimdi de Ege'deyim mevsimlerden en sevdiğim: ilkbahara özenen bir sonbahar. Etrafta yalnıca bir zamanlar sahibi olan terkedilmiş köpecik ve kediler, ucan kuşlar, ılık deniz ve ıssız kumsal, çiseleyen yağmur, toprak kokusu, çiğ taneleri ve ardından açan sıcacık güneş.. işte Ege'de bir sonbahar ve uzatmali tatilimden bazı ANlar..

Zıt istikametlere doğru yola cikarken

Sahildeki siteye terkedilmiş köpecik. İlk gun geldi, yemek yedi, oynadi sonra ortadan kayboldu:(

Hergün yemek saatlerinde yanımıza gelen ziyaretcimiz:)

Heryer mandalina dolu..bol bol doğal C vitamini.

Annem babam reçel yapmak için ayva soyarken..tabi ki ayvalar da agaçtan.

Henüz Ekim, havalar da hala guzel. Nerede bu insanlar?

Onlar gitmiş kopekleri kalmis geride.

Son bir kez kana kana su icmek istercesine, yere dusmus yaprak taneleri.

"Bir ciğ tanesi ol, kon dilimin ucuna.."

Sahile giden sokak da boş. 

Sarılalım, sarmaşalım da kurumasın canlansın der gibi.

Palmiyeler hep mutlu sanki.

Gökyüzü kumsalla bulusunca.

Şirinlik.

KEYİF!

DOST

 Bu kedicik de önümüzdeki yaza kadar yalniz:( Bekçiler besliyor yazlikçi sahipleri gelene kadar..

Asil.

Gercek ekmek odun ateşinde piser!

Eskiden kalma mutfak aletleri.

Ablam hep yanimda.

Ipek bocegi tirtiliymis bu..

CUMHURIYET BAYRAMI

 250 yasindaki dev cinar agaci, adi da demokrasi..

Eylul biterken..

Sonbaharin belki de yilin en guzel ayi, ismi bile kulaga hos gelen Eylul. Uzun zamandir gecirdigim en tatsiz yila elveda demeye beni hazirlayan Eylul. Umut etmemeye her soz verdigimde sari yapraklara ragmen icimde umutlar yeserten ve deger verdigim insanlari yeniden gozden gecirmemi kulagima fisildayan Eyul.

Sana bir hoscakal demeden bitmeni istemedim. Bu harika havalar icin sana tesekkur etmeden gitmeni istemedim. Saridan, turuncudan, beyazdan ve renk renk ciceklerden sonra yeniden gorusmek uzere seneye.. 

Snow everywhere.. Doya doya yagdi kar...

There was snow everywhere this year. People were complaining, they were cold..but it was stubborn, merciless, regardless--beautiful on the other hand. It was the occupier, lord of the white!

Bu yil doya doya yagdi kar. Soylenen insanlara aldirmadan, usuyen insanlara acimadan, ertesi gun eritse de onu yagmur ve ruzgar, yilmadi yagdi yagdi..Beyazdi hersey, her yer artik. Hakimiyet onundu, karin..kar kisin efendisi!

The sprigs of the tree were white that sparkles in the sun.

Agacin dallari beyazdi.

The seat of the empty swing was white.

Bos salincagin oturagi da.

As an inspiration to a lacework, the leaves were white.

Beyazdi yaprak, dantel oyasiyla bir ornek.

White..the roses on the horse cart.

Beyazdi at arabasinin gulleri.

The rush of people was white.

Insanlarin telasi beyazdi.

It snowed regardless this winter. And all I could do was to learn to shoot snow photographs with correct exposure, pray for those who try to deal with cold, feel the pain who miss each other because snow blocked the roads, and write these couple of words to share my feelings. I hope you have a warm and happy winter with the snow at your garden full of footprints of your family. Love from a white and cold winter..

Kar bu kis herseye inat lapa lapa, doya doya yagdi. Benim elimden gelen ise beyazi patlatmadan kar fotografi cekmeyi ogrenmek bir gezide, usuyenlere dua etmek, kar yuzunden kavusamayanlarin hissettiklerini hissetmek derinlerde ve buradan bir iki satir yazmak oldu bu kar kiyamette. Bahcenizde tutan kar birikintisinde bir cok ayak izi olmasi ve sicacik kalmaniz dileklerimle. Bembeyaz bir kistan sevgiyle..